جسدي بىروح ، پس بازگشت به صحّت يا دعا وتضرع كرد خدا أو را شفا بخشيد . اينها وجوهى است كه علماى شيعه وغير ايشان در تأويل اين آية گفته‌اند ، آنچه علي بن إبراهيم در اين باب روايت كرده است رد كرده‌اند به آن وجوهى كه مذكور شد وحمل بر تقيه كرده‌اند . امّا آن دو حديث أول كه ابن بابويه وشيخ طوسي روايت كرده‌اند ، چون در آنها ذكر استيلاى شيطان نيست ممكن است كه حق تعالى براي امتحانى كه قوم آن حضرت را فرموده باشد ، يا تأديبى كه آن حضرت را بر فعل مكروهى نموده باشد مدتي پادشاهى ظاهري آن حضرت را سلب نموده باشد واز ميان قوم خود غايب شده باشد وباز به امر الهى بسوى قوم خود برگشته باشد ، چنانچه گذشت كه بسيارى از پيغمبران از قوم خود غايب شدند وباز بسوى ايشان برگشتند وآن انگشتر سبب پادشاهى نباشد بلكه علامت عود پادشاهى ظاهري وامر به برگشتن بسوى قوم خود بوده باشد ، واللّه تعالى يعلم « 1 » .

--> ( 1 ) . براي اطلاع بيشتر در مورد اين اشكالات وپاسخ آنها مراجعه شود به مجمع البيان 4 / 475 وتفسير فخر رازي 26 / 203 .